Van Lood naar Goud

> interviews

de interviews: samenvatting

Hieronder ziet u een overzicht van alle interviews die in het boek staan:

Van patiënt naar geneeskundestudent

Eva Coenen (20) zat in de brugklas van het VWO toen duidelijk werd dat ze een hersentumor had. Een groot deel van de tumor is verwijderd. Inmiddels is Eva derdejaars student medicijnen in Maastricht en daarnaast actief in de landelijke vereniging VOKK . Eva is medeorganisator van de derde editie van de sponsorfietstocht Kettingen van Ballonnen.

Van chemotherapie naar olympische spelen

Kjeld Punt (26) is op tien jarige leeftijd ten gevolge van kanker zijn linkerbeen kwijtgeraakt. Kjeld is jaren een professionele skiër geweest en is nu als trainer/vrijwilliger actief tijdens het kamp ‘Winterkolder’ : een skikamp voor jonge kinderen die als gevolg van kanker een arm-of beenamputatie hebben ondergaan, maar ook als ze door kanker (behandeling) een verlamming hebben aan een arm en/of been.

Van gevangen vrouw naar vrije vrouw

Karima Ouchan (34) is geboren in een klein dorpje in het noorden van Marokko. Op zevenjarige leeftijd kwam zij met haar moeder en broertje naar Nederland, waar haar vader al jaren woonde en werkte. Karima heeft twaalf jaar (van haar vijftiende tot haar zevenentwintigste) gevangen gezeten in het huis van haar vader in Marokko. Dank zij haar eigen kracht en de hulp uit Nederland woont zij sinds 1997 weer in Nederland.

Van verwaarloosd naar bevoorrecht

Marcia Kroes (34) is opgegroeid met een alcoholische moeder en als jong kind behoorlijk verwaarloosd. Na een periode in de psychiatrie, vanwege zelfbeschadiging en anorexia, heeft Marcia een studie sociaal juridische dienstverlening gevolgd en afgerond. Daarnaast is zij medeoprichter van de Steungroep Zelfbeschadiging en actief in de cliëntenbeweging.

Van vluchteling naar maatschappelijk werker

Xx is geboren in A. en is in xxx als vluchteling naar Nederland gekomen. Xx heeft als vrijwilliger gewerkt in een bejaardenhuis, het YAMC en in asielzoekerscentra. Sinds kort werkt hij als maatschappelijk werker in achterstandswijken.

Van de diagnose aids naar nieuwe energie

Jos Landman (46) kreeg in 2000 de diagnose aids. Hij begeleidt inmiddels als vrijwilliger van Humanitas een allochtone man met aids en heeft samen met Humanitas het HIV-café opgezet. Jos is regiocontactpersoon voor de HIV vereniging, landelijk coördinator en gespreksleider van Deel je HIV groepen. Sinds kort werkt Jos bij de terminale thuiszorg vanuit zijn ervaring als verpleegkundige, maar ook vanuit zijn ervaring rondom rouw.

Van kankerpatiënt naar kunstenaar

Marjo Omtzigt-van den Berg Jeths (49) is getrouwd en moeder van drie kinderen. Marjo bleek op haar dertigste borstkanker te hebben. Na een moeilijke periode van operatie en bestralingen en de wetenschap dat haar prognose als jonge vrouw niet goed was, is zij als vrijwilligster bij de vereniging het LCBB gaan werken. Eind jaren 80 heeft Marjo met andere jonge vrouwen het Landelijk Contactpunt Jonge Vrouwen met Borstkanker opgericht. Ze organiseert gespreksgroepen en weekenden voor jonge vrouwen met uitgezaaide borstkanker. Inmiddels werkt Marjo als zelfstandig beeldend kunstenaar.

Van junk naar voorlichter

Arno Janssen (50) is verslaafd geweest aan hard drugs. Hij heeft in gevangenissen en psychiatrisch klinieken gezeten. Na een overdosis is Arno afgekickt. Inmiddels is hij werkzaam als maatschappelijk werker in het Noorden van het land en geeft, naar aanleiding van zijn levenservaringen, op middelbare scholen gastlessen.

Van slachtoffer naar ondernemer

Jacqueline de Jong (51) heeft in 1997 een nare ervaring opgedaan. Zij en haar partner werden op straat aangevallen en mishandeld. Naar aanleiding van deze ervaring heeft Jacqueline de stichting Meld Geweld opgericht.

Van verliezer naar overwinnaar

Cees Smit (51) is als hemofiliepatiënt besmet geraakt met hepatitis en aids. In 2003 is aan hem een eredoctoraat van de Universiteit van Amsterdam verleent . Cees Smit is lange tijd als coördinator, hulpverlener, organisator en lobbyist actief geweest in de NVHP . Hij heeft vele publicaties en boeken als auteur en co-auteur op zijn naam staan. Inmiddels zet hij zich vooral in voor de biotechnologie en gentherapie.

Van straatschoffie naar directeur

Joop van Ommen (53) jaar is directeur van WRZV-hallen te Zwolle. Hij is in de omgeving vooral bekend als pleitbezorger, steun en toeverlaat van daklozen en verslaafden. In de WRZV-hallen vangt Joop deze dak- en thuislozen op. Deze opvang gaat verder dan bed, bad en brood.

Van bijna dood naar intens leven

Rochelle Griffin (56) is geboren in Michigan de Verenigde Staten. In 1968 is zij naar Nederland gekomen waar haar ouders tijdelijk woonden. Rochelle heeft in 1980 een ongeluk gehad waarbij zij zwaar gewond is geraakt en een bijna-doodervaring heeft meegemaakt. Haar ervaring rondom het bijna sterven gebruikt Rochelle nu in haar werk bij de stichting Vuurvlinder . Haar inspiratie bronnen zijn Dr. Elisabeth Kübler-Ross en Thich Nhat Hanh , een boeddhistische monnik.

Van een depressie naar een missie

Herman Donners (62) was altijd zeer actief in het verenigingsleven, had veel sociale contacten en was zeker niet zwaar op de hand. Maar rond zijn vijfenveertigste kreeg hij een zware depressie. Deze depressie heeft vijf lange jaren geduurd. Herman is daarna actief geworden als coördinator bij Pandora.

Van hulpvrager naar hulpverlener

Germaine Nijsten (65) heeft in haar leven diverse heftige levenservaringen doorgemaakt. Deze ervaringen heeft zij gebruikt om anderen te ondersteunen. Germaine is van hulpvrager hulpverlener geworden. Eerst bij Al-Anon en daarna bij Labyrint en tot 2004 actief bij de zelfhulpgroep (H)Erkenning voor familieleden van transseksuelen. Zij heeft samen met twee andere ervaringsdeskundigen het boek: ‘Hij, anders Zij’ over transseksualiteit geschreven.

Van veel verloren naar veel gewonnen

Annie E. (69) heeft zes jaar in een vrouwengevangenis doorgebracht. In 1965 is zij, na veertien maanden voorarrest, vrijgesproken van moord op haar vader. In 1974 werd zij veroordeeld (twaalf jaar) voor doodslag op haar moeder. Annie E. heeft beide zaken altijd ontkend. In 1979 is er een boek verschenen over de onderzoeksmethodes en de processen van Annie E . Voor meer achtergrondinformatie raad ik u aan dit boek te lezen. Na haar vrijlating is Annie E. actief geworden in de opvang van vrouwen die uit een gevangenis werden ontslagen en geen plek hadden om naar toe te gaan het: Tussenfasehuis.

Een gouden erfenis

Harry en Corry Zwetsloot zijn de ouders van Theo (1956-1999). Theo heeft op vijftienjarige leeftijd zijn nek gebroken tijden een zwemongeluk. Het was een hoge dwarslaesie (C5/C6). Theo heeft aan de basis gestaan van het persoonsgebonden budget (PGB) en was medeoprichter van Per Saldo . Daarnaast heeft hij zich ingezet voor gelijke rechten van gehandicapten. Zijn ouders hebben na zijn overlijden een boek geschreven en de Theo Zwetsloot-prijs ingesteld. Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een persoon die veel betekent voor mensen met een handicap.

omhoog naar boven